Geen zicht op resultaten armoedebestrijding

Rekenkamer Cie-2478Hebben de gemeentelijke maatregelen tegen armoede in de Stad ook echt effect? Het antwoord is dat de gemeente dat zelf eigenlijk niet goed weet. Dat is één van de conclusies van de gemeentelijke Rekenkamercommissie die het armoedebeleid van de gemeente Groningen heeft onderzocht. De onderzoekscommissie raadt de gemeente aan preciezer te formuleren wat het armoedebeleid concreet moet opleveren.

De gemeente Groningen besteedt jaarlijks meer dan 14 miljoen euro aan het armoedebeleid. Dan gaat het bijvoorbeeld om schuldhulpverlening door de Groningse Kredietbank (GKB), de TV- en witgoedregeling, het Kindpakket en de Stadjerspas. Met als missie ‘Groningen wil niet dat mensen in armoede leven’ wil de gemeente minima zo onder meer een vangnet bieden, meer zelfredzaam en economisch zelfstandig maken en helpen in de Groningse samenleving te anticiperen.

Doeltreffendheid

Maar worden met al die acties en projecten ook resultaten geboekt? Zetten de vele activiteiten op het gebied van armoedebestrijding ook echt zoden aan de dijk? En wat zijn de ervaringen van de minima zelf? Met die vragen heeft de Groningse Rekenkamercommissie, die onder meer tot doel heeft de doeltreffendheid van het gemeentelijke beleid te onderzoeken, een onderzoeksbureau aan het werk gezet.


Participatie

Belangrijke conclusie is dat de gemeente geen zicht heeft op de maatschappelijke effecten van het armoedebeleid. Dat komt omdat het in Groningen ontbreekt aan concreet en specifiek geformuleerde beoogde effecten van het beleid. De gemeente heeft ook niet in beeld bij welke minimahuishoudens maatschappelijke participatie een probleem is en wat hiervan de oorzaken zijn. Wel is er zicht op de uitgevoerde activiteiten en het aantal gebruikers, maar niet of nauwelijks op de gerealiseerde effecten van concrete projecten.

Ondergrens
De Rekenkamercommissie: “Het ontbreekt aan doelen en indicatoren aan de hand waarvan de maatschappelijke effectiviteit en efficiëntie van het armoedebeleid kunnen worden geëvalueerd.” De commissie beveelt scherpere doelstellingen aan over wat de gemeente met het armoedebeleid wil bereiken. “Concretiseer ideaalbeelden als ‘niemand zakt door te ondergrens’ en ‘wij willen niet dat mensen aan de kant staan omdat ze geen werk hebben.” Verder moet de gemeente een beter beeld krijgen van de groep niet-participerende burgers en van de oorzaken waarom ze niet goed participeren.”

Bang voor boetes
Wel is volgens de Rekenkamercommissie zichtbaar dat een grote groep minima door een grote nadruk op handhaving bang is om hun situatie te veranderen en te gaan participeren door bij voorbeeld te werken naast hun uitkering. Ze zijn bang voor boetes. Verder is er een groep die een iets hoger inkomen heeft, daardoor buiten de regelingen valt en daardoor per saldo een lager inkomen heeft. “Hierbij heerst het gevoel van een onrechtvaardige behandeling.” De Rekenkamercommissie heeft haar onderzoeksrapport aangeboden aan de gemeenteraad. Die zal de conclusies en aanbevelingen waarschijnlijk bespreken in haar commissie Werk en Inkomen van woensdag 16 maart.

Het complete rapport van de Rekenkamercommissie is te vinden op https://gemeente.groningen.nl/rekenkamercommissie

Foto’s: Siebrand Wiegman

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *