“Mijn vriend is dood en dat komt door mij.”

Inko zit voor mij in de zittingszaal. Hij heeft zijn vriend verloren. De 24-jarige Kevin Westhuis laat het leven na een aantal weken in coma te hebben gelegen. Overleden door een ongeval veroorzaakt door alcohol. Door Inko’s toedoen.

Drinken en rijden. Hij is vaker met justitie in aanraking geweest. Iets met drinken en rijden. In 2003. In 2005 werd de voorwaardelijk opgelegde rijontzegging alsnog ten uitvoer gebracht. De dertigjarige man heeft weinig problemen met rijden onder invloed.

In het donker. Het is 30 mei 2011. Kevin, zijn vriend Inko en Bert drinken bier in de woning van Inko. Omstreeks half twaalf in de avond stappen ze gedrieën in de terreinwagen van Inko. Een tweezitter. Er schijnt een lamp vervelend fel bij de sluis. Ze willen daar een kijkje gaan nemen en de lamp met een hamer kapot slaan. Via het weiland rijden gaat sneller. Bij Borgercompagnie zien ze een rode auto. Inko wil passeren maar in het donker, in een weiland met maar één werkende autolamp(voor), is het met een aantal flessen bier op flink concentreren geblazen.

Te lang onder water. Er staan 2 mannen doorweekt en overstuur naast de auto aan de walkant. De auto is op de kop in het water terecht gekomen en Kevin ligt er nog in. Inko heeft zichzelf weten los te krijgen en heeft met de hamer die in de auto lag het raam aan Bert’s kant kapotgeslagen. Ze proberen met diezelfde hamer het raam achterin de auto in te slaan maar de tweezitter heeft daar geen doorgang. Ze krijgen Kevin er niet uit. Kevin ligt op dat moment tien minuten onder water. De ambulance is onderweg. Politie ziet kans Kevin uit de auto te halen. Hij wordt gereanimeerd en met spoed vervoerd naar het UMCG. Hij heeft een kwartier onder water gelegen.
De feiten. De lamp heeft niet gewerkt op het moment van het ongeluk. Dat is onderzocht. Er was sprake van een koude breuk. En dan is er alcohol in het spel. Bloedtesten wijzen uit dat Inko 0,80 mg/ml in zijn bloed had. Het is donker in het weiland. De weg is onverhard. Met drie personen op een tweezits-bankje in een loeizware auto proberen te steken om weer op de weg te komen. Naast een sloot. Sporenonderzoek wijst geen plotselinge stuuractie uit. Een getuige verklaart dat de lamp van de auto richting de sloot draaide en dat de auto dus niet in het midden van de weg reed.

Het verdwenen dossier. De officier van justitie zegt: “Zonder dit ongeluk was het slachtoffer niet overleden.” De eis: Een werkstraf van 180 uur met daarbij drie maanden voorwaardelijke celstraf met een rijontzegging van een half jaar. De officier zegt ook -en leest u dit goed- “Door een fout bij het Openbaar Ministerie (OM) is in een zeer ernstige verkeerszaak een werkstraf geëist, terwijl een celstraf meer op zijn plaats was.” En: “De zaak heeft lang op zich laten wachten, daarom werd geen celstraf geëist.” Het dossier was bij het OM op een verkeerde stapel terecht gekomen. Dat werd uiteindelijk terug gevonden doordat de vader van Kevin aanhoudend bleef bellen met het OM. De rechtbank noemde het donderdag een trieste zaak dat het zo lang heeft moeten duren.

Ik verlaat de zittingszaal en hoor de vader van Kevin zeggen: “Tjongejongejonge. Onbegrijpelijk. Wie snapt dit nou…”

Ik wens u een veilige week.
*Artikel 6 WVW: Het is een ieder die aan het verkeer deelneemt verboden zich zodanig te gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval plaatsvindt waardoor een ander wordt gedood of waardoor een ander zwaar lichamelijk letsel wordt toegebracht of zodanig lichamelijk letsel dat daaruit tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden ontstaat.

Uitspraak 14 maart.
Meer van de rechtbank op http://karinsmalbil.com/

Dit bericht is geplaatst in Rechtbank met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *